فقط گل سرخ است که می تواند نظر بدهد، کامنت بگذارد!

آسمون رو که نگاه کنی پره کرورها ستاره­ی قدو نیم قده، و هر وقت که شهابی ناقافل سکوت شب رو می شکافه معنیش این که یه شازده کوچولو دیگه به سرش زده که سری هم به زمین بزنه. سالهاست بیشتر از شست ساله که وقت و بی وقت زمین این مهمونهای ناخونده رو تجربه می کنه. گاهی بزرگند گاهی کوچیک کوچیکتر از اینکه تصورش رو بکنید، گاهی سفیدند گاهی سیاه سرخ گاهی اینجا یا اونجا، نزدیک یا دور فرقی نمی کنه.
دنیا از اون موقع تا حالا کلی عوض شده، شازده کوچولو هم تغییر کرده. ولی چیزی هست در وجودشون که هیچ وقت عوض نمی شه..
حالا دیگه شازده کوچولو هم وبلاگ داره، اسم مستعار داره، مثلاً کلاغ، این متن وبلاگ کلاغ قصه زندگیشه، اگه فکر کردید داستان زندگی شازده کوچولو رو می دونید باید بگم بجوری تو اشتباهید، اون هم این روزها تغییر کرده:
شازده کوچولو مانده بود و یک گل سرخش، داشت خشک می شد، دوید به هر سو، دنبال آب می گشت. گفتند ای بابا، بزرگ شو مرد! بزرگ شدی دیگه، زشته دنبال گل سرخ و این ها باشی، بیا بزنیم توی بازار موبایل، کلی پول توشه، تو هم که متخصص امور و اجرام آسمانی هستی، کلی آمار خوب داری، به عنوان دکترای ارتباطات معرفی ات می کنیم یه پولی هم گیرت بیاد.
گفت: نه. یه کم آب بدین گل سرخم داره از بین میره.خیلی دوید دنبال آب. گفتن شرمنده، اوضاع خرابه، کمبود آب و قطع برق داریم و تحریم هم که هستیم، آب نیست. گفت آخه چیکار کنم؟ گفتن زری خانوم سر چهارراه وامیسته، کلی گل مصنوعی و پلاستیکی قشنگ داره، شاخه ای پونصد، دو تا بگیر تازه کلی هم خوشحال میشی چون یک گل دیگه هم داری. افزوده سرمایه هم آورده برات
گفت:نه، گل سرخ، گل خودم، همین رو می خوام.از آب خوردن خودش زد و داد به گل سرخ. آفت زد بهش. رفت سراغ دوا و درمون. گفتن تحریم هستیم و نمیشه و گیر نمیاد و بیمه پولش رو نمیده و برو بازار سیاه. هر جا رفت همه قیمت های گرون گرون دادن. وقتی به هیچ جا دستش بند نمیشد، بهش می گفتن آقا ولش کن، چیزی که زیاده گل.
گفت: نه من گل خودم رو می خوام. گل سرخم.شازده کوچولو دیگر گل سرخ ندارد. هر آن چه داشت، گل سرخش بود. دیگر نیست. جایگزین هم ندارد. حالا شده کارش فقط سیگار آتش زدن. تا دلش تنگ شود، سیگاری می گیراند.سرخی آتش و حرکت آتش، دلش را آرام می کند. آنقدر بهش پیشنهادهای صدمن یه غاز دادن که دیگر شده خانه نشین. جلوی کامپیوتر و نوشتن وبلاگ
برای گل سرخش شعر می گوید. فقط گل سرخ است که می تواند نظر بدهد و کامنت بگذارد. سرش را از پنجره می کند بیرون، می بیند همه به زبان دیگری حرف می زنند. حرف مشترک ندارد. کلاغ
برگرفته از وبلاگ: http://blog.360.yahoo.com/blog-lwipXJoibqBmQSq9nrHs?p=148
*********
شازده کوچولو دوتا دوست داشت یکیش روباه بود که سالها پیش یکی از جوونهای ده یه روزتعتیل واسه تفریح نزدیک تاکستون شکارش کرد و دمش رو به دوست دخترش هدیه داد، آخه چیزی که روباه هیچ وقت نفهمید این بود که رسوم این روزها دیگه معنی ندارند. اون یکی هم یه خلبان بود که تو جنگ هواپیماش رو زدن. حتی جسدش هم پیدا نشد. اخیراً هم خبردار شد بچه­ی اون خلبانه رو هم با یه سوراخ گنده وسط سینه اش تو اختشاشهای اخیر کنار خیابون پیدا کردن.
شبا بخاطر آلودگی نوری حتی دیگه نمی تونست ستاره ها رو تماشا کنه.
روزها می گذشت تا اینکه یه شب دید وبلاگش رو فیلتر کردن به هر دری زد گفتن به ما مربوط نیست اعتراضی دارید تشریف ببرید دادسرای ویژه­ی جرایم اینترنتی... دیگه سیگار هم جواب نمی داد.
زد از شهر بیرون کلی تو بیابون پرسه زد هر چی گشت، صداش کرد، نبود.از یه چوپان پیر سوال کرد آقا این طرفا یه مار زرد ندیدید؟ یارو جواب داد این بابا رو 35 ساله که کسی این طرفا مار زرد ندیده نسلش بخاطر شکار بی رویه منقرض شده. اگه یکی شو پیدا کنی من مشتریشو دارم پول خوبی واسه پوستش می ده، این رنگش خیلی نادره.
شازده کوچولو این روزها کارش این شده که فقط روزها رو بشماره.. شازده کوچولو قدیما خوشبختتر بود دستکم یه مار زرد داشت.