دوستان، شاید بهبر باشه که بگم مهمانان اخترک B-612 چرا که واقعاً چند سالیه که دیگه نمی دونم که به چه کسی باید ختاب دوست کرد، وقتی دوستیهای آدم بزرگها رو با دوستی های کودکانه مقایسه می کنم. شاید هم بهتر که به این جزیات زیاد توجه نکنم، با هر عنوانی که به اینجا می آید باید بگم که خوش آمدیدی، ولی اگه انتظار خوندن یک متن باحال دارید که کلی بخندید و حسابی سرگرم بشید انتظار بیهوده ایه و، این یکی رو دیگه باید بزارید در کوزه!
این نباید به عادت تبدیل بشه که اینجا چیزی برای سرگرم شدن هست، اگر سرگرمی می خوایدذ چرا به سیارۀ زمین سری نمی زنید؟،، یه روز یه جفرافیدان به من گفت: " در اینگونه موارد سیارۀ زمین شهرت خوبی دارد". و این یکی رو درست گفته بود. به هر حال اخترک B-612 سرگمی نیست، اینجا یه خونه ست، اگه گاهی خنده دار یا عجیب، این یه زندگی که دارید واردش می شید.
زمین مردمان عجیبی داره که خودشون رو تا سرحد مرگ سرگرم می کنند، این طور که من فهمیدم بیشتر از هزار سال که این طور زندگی می کنند.
تازه همیشه هم تا سرحد مرگ نیست گاهی وقتا هم از فرت سرگرم شدن راست راستی می میرند، فکرشو بکنید که کسی انقدر سرگرم بشه که یادش بره که باید غذا بخوره، سیارۀ زمین مردمی داره که بیشترشنون یادشون نمی یاد که برای جی دارن زندگی می کنند. فکرشو بکنید، یکی انقدر سرگرم بشه که فراموش کنه که باید زندگی کنه، اونوقت جی می شه؟
جواب این سوال جزاب ترین جازبۀ توریستی سیارۀ زمین است.
من از دوستام که سر چهار راه شیری زندگی می کنه شنیدم که موجودای عجیب قرببی از هزاران سال نوری دورتر به زمین میان که این چیزارو به چشم خودشون ببینند.
من شنیدم وقتی یه بجه ای خیلی بازیگوش باشه و همش دنبال سرگرمیهای جور واجور بگرد پدر و مادرش اون رو میبرن سیارۀ زمین رو از نزدیک ببینه.
اگه دنبال سرگرمی می گردید باید بگم که اشتباه اومدید، چرخی رو زمین بزنید، همه جور سرگرمی محیاست خوردنی ها جالب شهرای بزرگ... اونجا همه چیز چیزی پیدا می شه، یه عالمه قصه که حتی می تونید اونهارو تماشا کنید ولی اونا مثل قصه هایی که گل من برام تعریف می کنه نیستن، بیشترشون مثل کردوهای کِرمو میمون، اگه یه روز کسی بپرسه پس واسه چی این قصه هارو تاریف می کنید جواب می شنوید خوب واسه سرگرمی دیگه؟ اشکالی داره؟ اگه کسی برسه واسی چی یه دریا شراب درست می کنید؟ یا واسه چی این شعرای بی معنی رو تکرار می کنید؟ واسه چی باهم می جنگید؟ این همه غذا می خورید که چی بشه؟ روسپی خاله به چه کار می آید، مگه شما عاشق نمی شید ؟ برای چی این همه خرید می کنید؟ چرا همدیگرو می کشید؟ کازینو چه جور جایه؟ این همه لباس رو براچی می خواید؟ چرا انقدر نماز می خونید؟ چرا یه دعا رو 666 بار می خونید کی خدا کرشد که من خبردار نشدم ؟ اگه خدا کر شده پس چرا دعای من رو می شنوه؟ سازمان تجارت جهانی چیه؟ C.I.A چی کار می که؟ Opak - C.N.N - B.M.W - G.T.A چیه؟ بورس چیه؟ چت روم به جه درد می خوره؟...
فقط یه جواب می شنوی: "واسه سرگمی، جانم، سرگرمی!"
دیدار از رمین رو به شما توسیه می کنم، سیارۀ زمین یه جورایی شبیه ا تجربۀ مرگ است، از کسایی که به سیارۀ زمین رفتن خیلی هاشون دیگه هرگز برنگشتند. رفتن به زمین کار سختی نیست ولی بازگشت خیلی سخته بهای سنگینی رو باید بدی ولی اگه به سیارۀ زمین سفر کردی وسلامت شاد برگشتی بکلی آدم دیگه ای می شی و یه طور دیگه زندگی می کنی.
.
*. این پست رو تقدیم می کنم به دوست قدیمیم Asi
کار واجب تر!
۱۶ سال قبل
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر